nereye baksak genis cayirliklarda dolasan atlar
 |
araba trafigi yok adada, her yana bisikletle gidiliyor
mütavazi evlerde kaliniyor
Mayisdan bu yana zaman akip gidiyor. Burada hazirandan itibaren bazi eyaletlerde erken baslayan yaz tatili ayni zamanda yeni mezuniyet törenleri demek. Bu kez dogumundan beri tanidigimiz yakin arkadasimin oglu icin bir tür patentante /manevi teyze diye de cevirebiliirz bunu- si oldugum Arne’nin mezuniyet töreni icin yolumuz güneyden taaa kuzeydeki adalarin en batisindaki Spiekeroog’e düstü. Arne epey macerali gecen okul hayatinin son bölümünü bu adadaki özel bir yatili okulda gecirdi. Almanya’da tipki diger avrupa ülkerinde oldugu gibi lise mezuniyetinin özel bir sembolik anlami var. Bir tür hayata hazirlama olarak da anlasilan bu 13 yillik egitim hayatinin sonu, ergenlikten cikip yetiskin olarak bu diploma ile önünde tüm imkanlarin sana acik oldugu, özgürlük gibidir, o yüzden mezuniyet yeni bir baslangicin da sembolü oldugu icin uzun uzun gürültülü, renkli ve zevkle kutlanir.
Ben adalari cok severim. Özellikle kuzeydeki adalarin hemen hepsinde hayat arabasiz, bisikletle ya da ata binerek, en basiti yürüyerek harika bir sekilde yavasca devam eder.
sürekli ugultulu rüzgara ragmen minik bir ormanlik alani olan tek ada burasi
hangi yöne gitsek?
okulun bahcesinde tembellige davet köseleri
okulun kendi koyun sürüleri var
sonunda bittigi iicn cok sevinilen okulun girisi
cocuklar böyle tasinir kilometrelerce
minik adalilarin ana okulunun bahcesi
ugultulu tepeler
tüm gün burada tembellik edilebilir
